Вандроўкі па Беларусі

Вандроўкі па роднаму краю З паэмы "Новая Зямля" Якуб Колас Мой родны кут, як ты мне мiлы!.. Забыць цябе ня маю сiлы! Ня раз, утомлены дарогай, Жыццём вясны мае убогай, К табе я ў думках залятаю I там душою спачываю... Вось як цяпер, перада мною Ўстае куточак той прыгожа, Крынiчкi вузенькае ложа I елка ў пары з хваiною, Абняўшысь цесна над вадою, Як маладыя ў час каханьня, Ў апошнi вечар раставаньня. I бачу лес я каля хаты, Дзе колiсь весела дзяўчаты Сьпявалi песьнi дружным хорам, З работы йдучы позна борам. Нясьлiся зыкi песень здольных, Ў лясах раз-пораз адбiвалiсь, I iм узгоркi адклiкалiсь, I радасьць бiла ў песьнях вольных. А хвоi, елкi векавыя Пад зыкi песень маладыя Маўчком стаялi ў нейкай думе, I ў iх цiхусенечкiм шуме Няслось вячэрнее маленьне Ўгару, сьвятое аддаленьне.