Беларускі Цэнтр Падтрымкі

Стварэнне Грамадска-інфармацыйнай пляцоўкі "Беларускі цэнтр падтрымкі" - гэта спроба аб'яднаць сілы людзей, якія так ці інакш займаюцца праблемамі парушэння правоў зняволеных. Тых, каму неабыякавы лёс адной з частак нашага грамадства. Мы разумеем, наколькі цяжка сучаснаму грамадству зразумець дзеі людзей, якія прывялі іх у месцы пазбаўлення волі. Многія з іх - не класічныя ахвяры дзеючай сістэмы. Яны парушылі закон, але ўжо нясуць пакаранне, страціўшы свабоду, апынуўшыся адрэзанымі ад грамадства, сем'яў, пазбавіўшыся многіх сваіх грамадзянскіх правоў. Але ўсё ж ім, як і іншым грамадзянам нашай краіны, Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь гарантаваны неад'емныя правы чалавека (арт. 22 Канстытуцыі, усе грамадзяне роўныя перад законам і маюць права без усялякай дыскрымінацыі на роўную абарону правоў і законных інтарэсаў). Ніхто не мае права іх катаваць, біць, зневажаць чалавечую годнасць, падвяргаць катаванням і розным формам гвалту. Тым больш гэта не павінны рабіць законныя прадстаўнікі ўлады ў асобе супрацоўнікаў ДВП і МУС. На жаль, з 2014 года ў Беларусі намецілася тэндэнцыя ўзмацнення жорсткасці рэжыму ўтрымання пад вартай, у практыку супрацоўнікаў увайшло калектыўнае пакаранне вялікіх груп зняволеных, збіццё зняволеных, незаконнае зняволенне ў штрафныя ізалятары і памяшканні камернага тыпу, перавод на крыты рэжым. Але задача грамадства не дабіваць, а паспрабаваць дапамагчы зняволеным застацца людзьмі, паверыць у сябе і ў тое, што іх лёс неабыякавы тым, хто жыве за плотам. Захаванне правоў чалавека, павага да чалавечай асобы з'яўляецца тым фундаментам, без якога немагчыма сацыяльная і псіхалагічная рэабілітацыя адбываючага пакаранне. Маніторынг і змяненне абстаноўкі ў СІЗА, калоніях і іншых пенітэнцыярных установах неабходна не толькі тым, хто па розных прычынах знаходзіцца ў ізаляцыі ад грамадства, але і ўсім нам. Жорсткасць і самавольства ў адносінах да тых, хто аступіўся, які дзейнічае сёння ў сістэме, пагражае і нашай свабодзе, нашым правам, разбурае наша грамадства. Бо тэрмін рана ці позна скончыцца і на волю павінен выйсці чалавек, а не загнаны раб сыстэмы. Мы ставім перад сабой наступныя мэты: 1. Маніторынг сітуацыі ў СІЗА, турмах, калоніях і іншых установах пенітэнцыярнай сістэмы. 2. Аказанне юрыдычнай і іншых форм дапамогі. 3. Падтрымка зняволеных і тых, хто ўжо вызваліўся з млс, пры гэтым мы не адлучаем толькі групу асуджаных, да нас таксама мае права звярнуцца ўсе, каму будзе неабходна дапамога. 4. Стварэнне адзінай сеткі сярод усіх грамадскіх арганізацый Беларусі, з мэтай хуткага рэагавання і аказання дапамогі бедным. 5. Кансультацыі па медыцынскай лініі. 6. Асвятленне сітуацыі ў папраўчых калоніях суседніх дзяржаў (Расія, Украіна). Дадзены пункт лічыцца неабходным для асвятлення нашай камандай, у сувязі з тым, што маніторынг і параўнанне дзеянняў супрацоўнікаў і зняволеных суседніх краін можа быць карысны і ўжыты ў нашай працы.